این ابلیسک مرمری و گرانیتی در محوطهای در مرکز شهر قرار دارد و توسط آسانسوری به بالای بنا (جهت گردشگری و دیدن منظره شهر) راه دارد.
این بنا که در ۱۸۴۸ میلادی افتتاح گردید ۱۷۰ متر بلندا دارد.
جلال آل احمد در خاطرات خود این بنا را اینگونه توصیف میکند:
-
- «دیگر اینکه در واشینگتن، یک اوبلیسک گنده ساختهاند میان کنگره و عمارت لینکلن...در بوستون هم یکی دیگر بود، عین همین. و این گویا تقلید است از اوبلیسکهایی که فرانسویها و انگلیسیها از مصر آوردند و میان میدان گاهی شهرهاشان علم کردهاند، به علامت اینکه جانشینهای تمدنهای باستانی اند...والخ. و این آمریکاییها که وقتی از راه رسیدهاند که بچهها ته سفره را جمع کرده بودهاند و رفته بودهاند مدرسه...والخ، حالا خودشان را اینجوری راضی میکنند.»