پسر کوچكي، در هنگام راه رفتن در خيابان، سكه اي يك سنتي پيدا کرد. او از پيدا کردن اين پول، آن هم بدون هيچ زحمتي، خيلي ذوق زده شد. اين تجربه باعث شد که او بقيه روزها هم با چشم هاي باز سرش را پايين بگيرد (به دنبال گنج!). او در مدت زندگيش، 296 سكه 1 سنتي، 48 سكه 5 سنتي، 19 سكه 10 سنتي، 2 سكه نيم دلاري و يك اسكناس مچاله شده 1 دلاري پيدا کرد . يعني در مجموع 13 دلار و 26 سنت. در برابر به دست آوردن اين 13 دلار و 26 سنت، او زيبايي دل انگيز 31369 طلوع خورشيد، درخشش 157 رنگين کمان و منظره درختان افرا در سرماي پاييز را از دست داد. او هيچ گاه حرکت ابرهاي سفيد را بر فراز آسمانها در حالي که از شكلي به شكل ديگر در مي آمدند، نديد. پرندگان در حال پرواز، درخشش خورشيد و لبخند هزاران رهگذر، هرگز جزئي از خاطرات او نشد.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۷ ساعت 23:52 توسط روشول
|
سخنی با خوانندگان! حوادث سیاسی اخیر(انتخابات ریاست جمهوری و تبعات آن)و مطالب سیاسی که در این زمینه در وبلاگ ثبت شد(و با نارضایتی برخی از خوانندگان همراه شد)باعث یادآوری مطلبی هم برای خودم و هم برای خوانندگان این وبلاگ شد: این وبلاگ همانند دفترچه خاطرات من از اینترنت است و هر مطلبی که بنظرم جالب و خواندنی باشد در این وبلاگ قرار میگیرد.اما این دفترچه خاطرات خصوصی نیست و دیگران نیز قادر به خواندن مطالب آن هستند. پس:لطفا توقع نداشته باشید برای خوش آمد شما مطلبی را بنویسم یا مطلبی را حذف کنم چون در این صورت دیگر وبلاگ نویسی ارزش و جذابیتی برایم ندارد.(فکر میکنم یکی از فاکتورهای "ماندگاری" یک وبلاگ(با توجه به اینکه وبلاگ های زیادی را دیدم که بعد از مدت کوتاهی تعطیل شدند)این است که وبلاگ نویس برای دل خودش و با توجه به علایق و سلایق خودش بنویسد. بنابراین اگر روزی از مطالب این وبلاگ خوشتان نیامد فقط میتوانم به شما بگویم: خداحافظ! پی نویس:هنوز هم با عده ای مواجه میشوم که از نام روشول ایراد میگیرند.این نام صرفا بدلیل بار طنزی که بین دوستان دارد انتخاب شده است و ارزش دیگری ندارد!