روشول

^{چرنوبیل سالها پس از حادثه(برای بزرگنمایی ذخیره کنید)}
41 سال پيش درچنين روزي - 26آوريل سال 1968 ميلادي: بزرگترين و شديدترين حادثه اتمي در نيروگاه اتمي چرنوبيل اوكراين بوقوع پيوست. در پي اين انفجار اين راكتور اتمي در 130 كيلو متري شمال كي اف اين منطقه به جهنم مبدل شد و امواج راديو اكتيو در فضاي اطراف پراكنده شد و با وزش باد در همه جا گسترش يافت . در اين حادثه عدهاي زيادي جان خود را از دست دادند و بيش از200تن مجروح شدند.

پس از حادثه 

حادثه اتمی چرنوبیل بدترین حادثه اتمی غیرنظامی تاریخ جهان است که در رآکتور شماره ۴ نیروگاه چرنوبیل اکراین در ۲۶ آوریل ۱۹۸۶ اتفاق افتاد. این راکتور از رآکتورهایRBMK بود.

در ۲۵ و ۲۶ آوریل 1986متصدیان راکتور برای انجام آزمایشی سیستم ایمنی راکتور را غیر فعال کردند (کندکننده‌های نوترون را از آن خارج کردند).

نتیجه آن راکتوری بدون کندکننده مناسب و از کنترل خارج شدن آن بود. بدون توانایی در کنترل رآکتور، دمای آن به حدی رسید که بیشتر از حرارت خروجی طرح ریزی شده بود. حادثه زماني آغاز شد که در 10:11 شب 25 آوريل 1986نيروگاه چرنوبيل دستور کاهش ميزان قدرت رآکتوربراي تست را دريافت نمود و نيروگاه شروع به کاهش قدرت رآکتور شماره چهار تا 30 درصد نمود.دو اشتباه واقعه مهلک چرنوبيل را رقم زد اولين اشتباه زماني بود که کنترل کننده رآکتور به اشتباه و بر اثر عدم تنظيم کردن ميله هاي جذب نوترون نيروي راکتور را تا يک درصد کاهش داد و رآکتور بيش از پيش افت قدرت پيدا کرد. در اينجا بود که پرسنل دومين اشتباه خود را انجام دادند و تقريبا تمامي ميله هاي کنترل را از داخل رآکتوربيرون کشيدند. اين همانند زماني است که اتومبيلي را در آن واحد هم گاز داد و هم ترمز گرفت.در اين زمان و با وجود نبود ميله هاي کنترل کننده قدرت در داخل منطقه فعال نيروي رآکتور به 7 درصد افزايش پيدا نمود.

انفجار اولیه

در ۱:۲۴ صبح یک انفجار اولیه پوشش ۱۰۰۰ تنی بالای رآکتور را بلند و راه را برای خروج مقدار زیادی بخار آب داغ هموار کرد. و این مقدمه‌ای بود بر انفجار دوم ناشی از هیدروژن ، که ممکن است حاصل ترکیب بخار آب لوله‌های پاره شده و زیرکونیوم و یا حتی گرافیت هسته رآکتور بوده باشد.

انفجار دوم

انفجار دوم سقف رآکتوررا پاره کرد و ۲۵ درصد از تأسیسات هسته رآکتور را از بین برد. گرافیت (کندکننده) سوزان و مواد داغ هسته که در اثر انفجار بیرون ریخته بود، باعث ایجاد حدود ۳۰ آتش سوزی جدید شد، واین شامل سقف قیر اندود و قابل اشتعال واحد ۳ نیز می‌شد که مجاور واحد ۴ واقع شده بود.

عواقب ناشی از انتشار مواد رادیو اکتیو

تعداد زیادی از کارکنان تأسیسات در عرض چند ساعت نشانه‌های دریافت تشعشع رادیو اکتیو را نشان دادند. عده زیادی کارمند و آتش نشان که بدون محافظ مشغول به کار بودند، بیشتر بخاطر شروع آتش سوزی در سقف واحد ۳ بود که پیش بینی‌های ایمنی را نادیده گرفتند. عده افرادی که در بیمارستانها بستری شدند، تا ساعت ۶ صبح به ۱۰۸ و تا پایان روز اول به ۱۳۲ نفر رسید. پس از انفجار ابتدا محيط اطراف تاسيسات به امواج راديواکتيو آلوده گشت و بعد به تدريج ابرهاي آلوده به نواحي دورتر سرکشيدند و بارش باران سبب شد که بخش هاي وسيعي از اروپا به مواد راديواکتيو آلوده شود.در اثر انفجار در راکتور بلوک چهار تاسيسات اتمي چرنوبيل، مواد راديواکتيو براي ساختن حدود 100 بمب اتمي آزاد شدند. اگرچه در آن سال مقامات اتحاد شوروي سابق در آن زمان، پخش هر گونه خبري را در مورد اين فاجعه به شدت ممنوع ساختند اما در مقايسه جوامع بشري، فاجعه چرنوبيل دهشتناک ترين فاجعه تکنوژنيک انساني در تمام تاريخ به شمار مي آيد در اثر فاجعه چرنوبيل قريب به5 ميليون نفر آسيب ديدند، حدود 5 هزار مرکز مسکوني در جمهوري روسيه، سفيد اوکراين و فدراسيون روسيه با ذرات راديو اکتيو آلوده شدند. از ميان آنها، 2218 شهر و روستا با جمعيت حدود 2/4 ميليون نفر در محدوده اوکراين قرار داشتند، فاجعه چرنوبيل جمعيت کشورهاي مذکور را تحت الشعاع قرار داد. غير از اوکراين، جمهوري روسيه سفيد و فدراسيون روسيه، کشورهاي سوئد، نروژ، لهستان، بريتانياي کبير و برخي کشورهاي ديگر نيز اثرات فاجعه را احساس کردند.عوامل اصلي فاجعه انجام آزمايش بدون فراهم بودن شرايط، سطح پايين دانش امنيت هسته اي دانشمندان شوروي، سطح ناکافي ايمني در راکتور،اشتباهات پرسنل اعلام شد.عمليات امحا» نتايج فاجعه در نيروگاه چرنوبيل از تاريخ 26 آوريل 1986 تحت رياست کميسيون دولتي شوروي آغاز شد. اين عمليات از نيمه دوم روز 26 آوريل شروع شد و تا سال 1991 ادامه يافت.در اولين گام يک منطقه انزوا در محدوده 30 کيلومتري اطراف نيروگاه چرنوبيل تعيين شد. از 27 آوريل سال 1986 حکومت اوکراين ساکنين شهرهاي پريپيتت و چرنوبيل، و روستاهاي داخل منطقه 30 کيلومتري (حدود 100 هزار نفر) را به خارج اين محدوده انتقال داد.پنهان کردن اطلاعات مربوط به فاجعه چرنوبيل باعث شکل گيري و گسترش شايعات باور نکردني پيرامون نتايج فاجعه شد. رياست شوروي از پذيرش همکاري بين المللي براي انجام عمليات امحا» نتايج فاجعه هسته اي امتناع کرد. تنها در سال 1989 بود که حکومت شوروي از آژانس انرژي اتمي به منظور ارزيابي کارشناسي عمليات امحا»، درخواست کمک کرد.فاجعه چرنوبيل وضعيت تشعشع در محدوده هاي بسياري از کشورهاي اروپايي را به شدت تغيير داد. در ماه مي سال 1986 در تمامي کشورهاي نيمکره جنوبي، در اقيانوسهاي آرام، اتلانتيک و منجمد شمالي ملاحظه مي شدند. 

^{چرنوبیل سالها پس از حادثه}